“Hallo!” Roept een vrolijke man in groen tenue. “Ik zal me even voorstellen, ik ben de jager”. Ik geef hem weifelend een hand. “Ja, ik moet even achterin het land zijn. We hebben namelijk enorme overlast van vossen”. Ik veins lichte schrik en vraag: “oh jee, overlast? We? Ik heb nergens last van, wat is er gebeurt?”. Blij met mijn betrokkenheid vervolgt hij: “ja, nou… hij heeft 4 kippen doodgemaakt tijdens mijn vakantie”. Nogmaals geveinsde schrik: “oh, dus gelukkig valt het met mee met de overlast van ‘we’, maar hadden ze het vooral voorzien op uw kippen? Zaten de kippen wel goed opgesloten dan?”.
Licht blozend gaf hij toe dat dat niet gebeurd was, maar dat ‘de jager van het dorp’ wel een smet op het blazoen zou krijgen wanneer uitgerekend bij hem de kippen werden vermoord zonder repressailes.
Dus zonder overlast van ‘we’ en geen andere dwingende reden ligt er straks een kapotgeschoten vos in het land. Die niemand eet, waar niemand last van had.
Zichtbaar verheugd beent de jager met ferme stappen het land in, hij heeft zijn geweer, de vos waant zich veilig in het mais, het wordt een mooie dag voor de dood.
Ik had hem iets kunnen vertellen vanuit mijn optiek, maar je moet ook weten wanneer je de oorlog niet kunt winnen.
Overlast van dieren, ik denk dat ze meer last van ons hebben
Williamerorm
https://mailforbob.com/